Linus Virrien

1
Motyw Muzyczny Postaci
Miano: Linus Virrien, wicehrabia Płynącego Ogrodu, baron Mglnicy etc.
Płeć: Mężczyzna (choć niektórzy klnęli się, że widzieli niewiastę z idnetycznym licem)
Wiek: fizycznie przed trzydziestką, mentalnie... bogowie raczą wiedzieć
Rasa: wygląda jak człowiek
Pochodzenie: niegdysiejsze rodowe włości w okolicach Meriandos

Wygląd:
Człek raczej wysoki, acz nie kolosalny, szczupły, lecz z dobrze zarysowanymi mięśniami i rysami twarzy, którą zdobi wyrazisty nos i niezwykle pociągające piwne oczy pod krzaczastymi brwiami. Fryzurę jego stanowią zazwyczaj rozrzucone w nieładzie włosy, które często wołają o pomstę do nieba, gdy zbyt długo trzyma je w żelaznym uścisku hełmu. Jednak wyzwolone z niego na dłuższy czas - prezentują się dość elegancko.

Mężczyzna jest blady na twarzy, zaś jego żołnierska postawa i gesty wynikają najpewniej z faktu, iż zawsze zdaje się być gotów na atak. Nawet w torzaszystwie swoich sojuszników. Jednym z zauważalnie stałych elementów przewijających się w jego ubiorze jest emblemat wyobrażający rodowe godło. Skupiony - mimiką odstrasza większość potencjalnego zagrożenia, gdyż patrząc wtedy na kogokolwiek, zdaje się zastanawiać, czy i w jaki sposób mógłby go zabić, gdyby okazało się to konieczne. Nawyk gładzenia rękojeści miecza, niestety, nie pomaga mu w zaprzeczeniu owemu „wzrokowi mordercy”. Jednak łatwo spotkać go na dworach lub w przydrożnych karczmach z dużo łagodniejszą postawą, jak i wzrokiem.

Znaki szczególne:
- żołnierska postawa

Informacje i plotki:

- jego ród został skrytobójczo wymordowany
- ma ponoć nieciekawe relacje z paroma wpływowymi rodami królestwa
- ród sam się wymordował w wojnie domowej
- rodzina jego zginęła w pożarze
- wybitny dowódca
- krwawy zbrodniarz
- niegdyś wędrowny rycerz
- ponoć pił krew miast mleka w dzieciństwie
- otacza się nietypowym towarzystwem
- zausznik Jakuba
- a raczej były zausznik Jakuba
- ponoć odstawił burdę w Qerel
- ponoć kogoś w jej trakcie zabił
- Książe wygnał go z miasta

Widoczny ekwipunek:

Czasami widuje się go w tunikach o stonowanych barwach, jednak zazwyczaj nosi na sobie przyodziewek w postaci zbroi płytowej połączonej z kolczugą, przysłoniętą jednak częściowo szarą tuniką z wyszytym rodowym herbem oraz hełmem typu przyłbica. U pasa przytroczony ma niemal zawsze stalowy miecz jednoręczny i sztylet. Dość często przewija się tu także czarna tarcza z wymalowanym krwistoczerwonym feniksem.

KP
Spoiler:
ODPOWIEDZ

Wróć do „Kartoteka”

cron